ÖYLESİNE BİR AN (ama sanki her an)

Biriktirdiğim düşler
Çıkarıp çıkarıp seyrettiğim
Yarım kalmış gülüşler
Her güneşin doğuşunda
İçimden coşan heyecanlı titreyişler
Nerdesiniz şimdi

Sabahtan beri bakıyorum da
Yok hiçbir numara
Tat yok,tuz yok
Cumartesi imiş pazarmış
Tatilmiş, rahatmış
Ama anlamı yok
Yok işte
Ne bunun adı
Tek kişilik işkence
Bıktım artık hep bu oyunda başrol oynamaktan
Izdırabın kahramanı olmaktan
Kurtulamamaktan

Amansız bir varoluşun koynunda mıyım
Yaşamak bu mu? yok ben almayım
Tövbe….
Neye ben de bilmiyorum artık bu isyanım
Ya da nereye
Bu yolun ucu
Kime
Kimlere
Neleri yaşamaya
Hangi coğrafyada
Gecem belli olacak mı
Ya gündüzüm ?
Toprak yeniden eskisi gibi kokacak mı
Ya çiçekler?
Her rengi bana yaşatacak mı
En önemlisi
Kalbim yeniden ağrıyacak mı
BİLMİYORUM
Bilmek te istemiyorum
Koyver gitsin masalını yaşıyorum

Bazen,
Nefes almak bile zor geliyor
Bunaltıyor,daraltıyor
Kaynak: http://www.sanalforum.biz/kendi-eserleriniz/54028-oylesine.html
Offf demek te yetmiyor
İçindekileri bastırmak ta kar etmiyor
Bilinmezliğe
Bir adım daha atıyor
Ne yaparsan yap
Hayat devam ediyor
Bak yine bahar geliyor
Adı baharsa…