Ayrılık diye bir şey yok. Bu bizim yalanımız . Sevmek var aslında
özlemek var beklemek var. Şimdi nerdesin ne yapıyorsun? Güneş çoktan
dogdu. Uyanmış olmalısın. Saçlarını tararken beni hatırladın
degil mi?Öyleyse ayrılmadık. Sadece özlemliyiz ve bekliyoruz .
Zamanı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum. Önce beklemekten. Ömür
boyunca ya bekliyor ya bekletiyor insan ikisi de kötü ikisi de
hazin tarafı yaşantımızın.

Bir çocugun önce dogmasını bekliyorlar sonra yürümesinikonuşmasını
büyümesini...

Zaman ilerliyor bu defa para kazanmasını kanunlara saygı
göstermesiniinsanları sevmesini aldanmasını aldatmasını
bekliyorlar. Ve sonra ölümü bekleniyor insanoglunun.

Ya o? Ya o? Insanlardan dostluk bekliyor sevgilisinden sadakat
çocuklarından saygı ve bir parça huzur bekliyor saadet bekliyor
yaşamaktan.
Zaman ilerliyor bir gün o da ölümü bekliyor artık.
Aradıklarının çogunu bulamamış beklediklerinin çogu gelmemiş bir
insan olarak göçüp gidiyor bu dünyadan. Işte yaşamak maceramız bu.

Yaşarken beklemek beklerken yaşamak ve yaşayıp beklerken ölmek !

Özleme bir diyecegim yok. O kömür kırıntıları arasında parlayan bir
cam parçası. O nefes alışı sevgimizin kavuşmalarımızzın anlamı. O
tek güzel yönü bekleyişlerimizin.

Insanlıgımız özleyişlerimizle alımlı yaşantımız özlemlerle güzel.

Özlemin buruk bir tadı var hele seni özlemenin. Bir kokusu var bütün
çiçeklere degişmem. Bir ışıgı var bir rengi var seni özlemenin
anlatılmaz

Verdigin bütün acılara dayanıyorsam; seni özledigim içindir.
Beklemenin korkunç zehiri öldürmüyorsa beni; seni özledigim içindir.
Yaşıyorsam;
içimde umut varsa yine seni özledigim içindir.
Seni bunca özlemesem;
Kaynak: http://www.sanalforum.biz/siirler/59440-yalanimiz.html
bunca sevemezdim ki !"